Het Gerecht van eerste aanleg heeft in dit verband gevonnist dat het verbod op het in de handel brengen niet automatisch betekent dat geen beslissing moet worden genomen over een eventueel MRG voor BST: indien er geen risico's zijn voor de volksgezondheid, moet, volgens de procedure van de verordening, worden besloten BST op te nemen in bijlage II bij die verordening (lijst van stoffen waarvoor geen MRG vereist is).
The Court of First Instance has ruled in this context that the existence of a marketing ban does not justify automatically refusing to decide on the MRL status of BST: if there are no risks to human health, then a decision on the MRL status, including BST in Annex II of that Regulation must be taken in accordance with the procedure laid down in the Regulation.