Nu we halverwege zijn is de groei dermate verslapt dat de OESO de eurozone kenschetst als het zwarte gat van de aantrekkende wereldeconomie. De groei hier stagneert namelijk met 1,7 procent – en voor veel landen ligt hij zelfs nog lager – terwijl de wereldwijde groei op 5 procent ligt. Bovendien, als toppunt van ironie, kent Europa als geheel een groeipercentage van 2,9 procent, dankzij de relatieve prestaties van landen die nu juist buiten het stompzinnige keurslijf van de euro zijn gebleven.
Half way through, growth is so weak that the OECD is describing the euro zone as the black hole of world recovery; growth is stagnating at 1.7% – lower in many countries – while world growth is 5% and, irony of ironies, Europe as a whole is producing a rate of 2.9%, thanks to the relative performance of those very countries which are not foolishly shackled to the euro.