De gevolgen da
arvan zullen echter niet overal gelijk zijn. In grote lijnen is het in theorie mo
gelijk om met systemen van het type "nationale gezondheidsdienst" de uitgaven beter te beheersen (aangezien deze per definitie uit de begroting worden gef
inancierd), maar de druk van de vraag vertaalt zich in dat geval door een verlenging van de wachtlijsten [19], waarvan de lengte een afspiegelin
...[+++]g kan zijn van de werkelijke ontoereikendheid van het aanbod.
In the case of health care systems that take the form of "national health services", it is theoretically easier to control expenditure (which is naturally budget expenditure) but the pressure of demand results in longer waiting lists [19] which can show that the supply of health care is inadequate.