Om te beginnen vind ik dat het anti-rookbeleid een zaak is voor de lidstaten. De Europese instellingen dienen het subsidiariteitsbeginsel aan te houden en uitsluitend niet-bindende aanbevelingen te geven. Aan de andere kant vind ik dat de lidstaten een anti-rookbeleid moeten bevorderen, maar geloof wel dat ze operatoren daarbij een vrije keuze moeten laten.
En premier lieu, je pense qu’il appartient aux États membres de définir leurs propres politiques de lutte contre le tabagisme et que le rôle des institutions européennes doit se limiter, dans les limites autorisées par le principe de subsidiarité, à la formulation de recommandations non contraignantes.