Mijn bescheiden mening is als volgt: ten eerste kunnen we het niet maken om een alomvattende overeenkomst over de gevolgen van de crisis nog langer uit te stellen en alleen maar een financiële overeenkomst te sluiten. Ten tweede moet Europa de euro behouden als eenheidsmunt of − als u dat verkiest − als anker, om te beletten dat we in de woelige waters van de markt meegesleurd worden en de fouten van de 20e eeuw opnieuw begaan. Ten derde moet de euro een voorbode zijn voor al hetgeen Europa de wereld te bieden heeft op het vlak van democratische waarden en openbare vrijheden.
In my humble opinion, I believe the following: firstly, the adoption of a global agreement to tackle the consequences of the crisis cannot be delayed by adopting just a financial agreement; secondly, Europe must maintain the euro as the benchmark currency or, if it is preferred, as an anchor to prevent turbulence in the market from dragging us along and causing us to repeat the errors made throughout the 20th century; thirdly, the euro must herald what Europe must represent in the world of democratic values and public freedoms.