Er is namelijk sprake van een zekere gewenning bij de consument - als ik hem zo mag noemen. Op de televisie, op de televisiekanalen in zijn hotelkamer, ook hier in Straatsburg en in Brussel, in alle tijdschriften, achter de ramen van de kiosken, overal wordt hij aangespoord om naar pornografie te kijken, en onvermijdelijk zal hij op den duur op zoek gaan naar grotere belevenissen, net als bij drugs.
The consumer experiences a phenomenon of habituation, if I can call it that, in the face of the incitements to pornography displayed on television, in hotel chains (and that includes here in Strasbourg or Brussels) or in all the magazines in view on shop shelves, and necessarily is driven ultimately to seek ever stronger stimuli, like a drug addict.